• رنج باغبــان
  • جدل در ملکوت
  • دهقــــان نـــامه
  • گــــدا نــــامه
  • حماسه ظلمت شکن
  • حمــاسه خاوران
  • حماسـه هیزم شکن
  • لالــه های قافلانکوه
  • امیـــر کبیـــر
  • خـــادم نـــادم
  • چنین گفت بودا
  • آلبرت شوایتزر
  • کلیات بسیج خلخالی

در باب حماسه هیزم شکن

بسیج خلخالی خالق اثر معروف حماسه هیزم شکن است

در سال 1345 این کتاب به عنوان نامزد جایزه ادبی نوبل معرفی می گردد به دلیل اینکه کتاب به زبان فارسی نوشته شده بود در کمیته نوبل مورد بررسی قرار نگرفت ولی دانشگاه تهران که یک مرجع مهم علمی بود این اثر را مستحق دریافت این جایزه دانسته است.

 

استاد عبدالله باقری (فرزانه ‏پور) متولد 1292 در تهران است و یکی از اساتید بنام هنر تذهیب ایران زمین است که تذهیب اثر معروف حماسه هیزم شکن از شاهکارهای او محسوب میشود .

 

استاد محمد تجویدى متولد سال ۱۳۰۳ در تهران، فرزند محمدهادى تجویدى، استاد نقاشى هنرهاى زیبا و از شاگردان کمال ‏الملک نقاش بزرگ قاجار بود.

محمد تجویدى حدود صد و بیست جلد کتاب از دیوان‏ هاى شعراى ایران همچون سعدى، حافظ، بابا طاهر عریان، فردوسى و دیگران را به تصویر کشیده است.

تجویدى تصاویر کتاب حماسه ‏ى هیزم ‏شکن اثر بسیج خلخالى را بهترین اثر خود مى ‏انگارد.

حاضرین در سایت

ما 4 مهمان آنلاین داریم
خانه امیر کبیر پیام بودا
پیام بودا مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
پنجشنبه, 15 تیر 1391 ساعت 03:49

پیام بودا


بهر هر آزاده‌ای عبرت فزاست                               حکمت محض است و گنجی پربهاست

ای پدر ای خسرو عالی مقام                                خورده گوِل باورِ خلقِ عوام

من که با حکم تو وز بختِ بلند                               تکیه خواهم زد بدین تخت بلند

جای تو مر سلطنت خواهم نشست                       حلقه از دل سادگی خواهم گسست

من ز خود پرسش کنم در هر زمان                         فرق دارم از چه من با دیگران

از چه من مثل خلایق نیستم                               مثل ایشان نیستم پس چیستم

جامه‌های من چرا پس ساده نیست                     خورد و خوراکم الهی داده نیست

مردمان با من چرا در وحشت‌اند                           در هراس و بیم و باک و دهشت‌اند

من مگر دیوم که از من می‌رَمَند                           من و یا آنها مگر نز آدمند

من از آنها در گریز و در فرار                                خلق چون صیّاد و من همچون شکار

من شب و روزم به قصر زرنگار                             دائم از دیدار مردم در فرار

امتیازم بر دگر خلق خدا                                    چیست زآن رو می‌شوم زایشان جدا

من مگر زافرشتگانم زین سبب                            دورم از دیدار مردم روز و شب

این چنین سر کردن از دیوانگی است                    با خدا و خلقِ آن بیگانگی است

آنکه بیمار است بگریزد ز جمع                             چون نباید شد بهر محفل چو شمع

من مگر گنجم که پنهانم کنند                             یا مگر جغدم بویرانم کنند

یکّه و تنها درون قصرها                                     شام‌ها و روزها و عصرها

از چه چون مجذوم دور از مردمان                         در پس دیوارها گردم نهان

چند تن کلّاش رند و مفت خوار                           صحنه‌ساز و حقّه‌باز و کهنه‌کار

گرد هرکس شاه شد پروانه‌وار                           حلقه‌ای سازند با روئین حصار

تا اَسیران را نگهداری کنند                                 زآن سبب رخساره گلناری کنند

آخرین بروز رسانی در سه شنبه, 01 اسفند 1391 ساعت 23:55