• رنج باغبــان
  • جدل در ملکوت
  • دهقــــان نـــامه
  • گــــدا نــــامه
  • حماسه ظلمت شکن
  • حمــاسه خاوران
  • حماسـه هیزم شکن
  • لالــه های قافلانکوه
  • امیـــر کبیـــر
  • خـــادم نـــادم
  • چنین گفت بودا
  • آلبرت شوایتزر
  • کلیات بسیج خلخالی

در باب حماسه هیزم شکن

بسیج خلخالی خالق اثر معروف حماسه هیزم شکن است

در سال 1345 این کتاب به عنوان نامزد جایزه ادبی نوبل معرفی می گردد به دلیل اینکه کتاب به زبان فارسی نوشته شده بود در کمیته نوبل مورد بررسی قرار نگرفت ولی دانشگاه تهران که یک مرجع مهم علمی بود این اثر را مستحق دریافت این جایزه دانسته است.

 

استاد عبدالله باقری (فرزانه ‏پور) متولد 1292 در تهران است و یکی از اساتید بنام هنر تذهیب ایران زمین است که تذهیب اثر معروف حماسه هیزم شکن از شاهکارهای او محسوب میشود .

 

استاد محمد تجویدى متولد سال ۱۳۰۳ در تهران، فرزند محمدهادى تجویدى، استاد نقاشى هنرهاى زیبا و از شاگردان کمال ‏الملک نقاش بزرگ قاجار بود.

محمد تجویدى حدود صد و بیست جلد کتاب از دیوان‏ هاى شعراى ایران همچون سعدى، حافظ، بابا طاهر عریان، فردوسى و دیگران را به تصویر کشیده است.

تجویدى تصاویر کتاب حماسه ‏ى هیزم ‏شکن اثر بسیج خلخالى را بهترین اثر خود مى ‏انگارد.

حاضرین در سایت

ما 92 مهمان آنلاین داریم
عقل سالم مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
پنجشنبه, 15 تیر 1391 ساعت 22:49

عقل سالم


اَیا غافل از وضع و حال فراج                     چو اسقاط شد تن چه جوئی علاج

چه خواهی ز پرواربندانِ تن                      که دشوارسازی بخود دم زدن

ز پُر خوارگی تن شود چرب و چیل             شکم گنده گردد همانند پیل

چو پوشاند چربی جدار عروق                   دگر عضوها را نشاید وثوق

تنت چونکه اسقاط و فرسوده گشت          مرض باجگیرِ دل و روده گشت

قفس تنگ گشت و نفس تنگ‌تر               نخُسبی ز هول و ولا تا سحر!

چگونه رها سازم این مال و گنج               که آماج گشته ز ترفند و رنج

سپارم بدست که این سیم و زر               فشاندم بهر حبه نورالبصر

بهر ذره‌اش جان و دل باختم                   چنین قبّۀ زرنگین ساختم

سپارم بدست که این کاخ و باغ               که هر یک دل خسته‌ام کرده داغ

که را بسپرم این گران مال‌ها                  که قدّ الف گشته چو دال‌ها

چسان دل کَنم واگذارم به غیر                که نابرده‌ام خود از آن هیچ خیر

همه محنت و رنج‌ها برده‌ام                    مهیّا شود تا چه غم خورده‌ام

کنون واگذارم از آن بگذرم                      نباشد بدین ناروا باورم

پی هر یکی سالها تاختم                     جوانی و توش و توان ساختم

گر این است پایان راه حیات                   چه راهی جز ایثار راه نجات

آخرین بروز رسانی در چهارشنبه, 04 اردیبهشت 1392 ساعت 03:53