• رنج باغبــان
  • جدل در ملکوت
  • دهقــــان نـــامه
  • گــــدا نــــامه
  • حماسه ظلمت شکن
  • حمــاسه خاوران
  • حماسـه هیزم شکن
  • لالــه های قافلانکوه
  • امیـــر کبیـــر
  • خـــادم نـــادم
  • چنین گفت بودا
  • آلبرت شوایتزر
  • کلیات بسیج خلخالی

در باب حماسه هیزم شکن

بسیج خلخالی خالق اثر معروف حماسه هیزم شکن است

در سال 1345 این کتاب به عنوان نامزد جایزه ادبی نوبل معرفی می گردد به دلیل اینکه کتاب به زبان فارسی نوشته شده بود در کمیته نوبل مورد بررسی قرار نگرفت ولی دانشگاه تهران که یک مرجع مهم علمی بود این اثر را مستحق دریافت این جایزه دانسته است.

 

استاد عبدالله باقری (فرزانه ‏پور) متولد 1292 در تهران است و یکی از اساتید بنام هنر تذهیب ایران زمین است که تذهیب اثر معروف حماسه هیزم شکن از شاهکارهای او محسوب میشود .

 

استاد محمد تجویدى متولد سال ۱۳۰۳ در تهران، فرزند محمدهادى تجویدى، استاد نقاشى هنرهاى زیبا و از شاگردان کمال ‏الملک نقاش بزرگ قاجار بود.

محمد تجویدى حدود صد و بیست جلد کتاب از دیوان‏ هاى شعراى ایران همچون سعدى، حافظ، بابا طاهر عریان، فردوسى و دیگران را به تصویر کشیده است.

تجویدى تصاویر کتاب حماسه ‏ى هیزم ‏شکن اثر بسیج خلخالى را بهترین اثر خود مى ‏انگارد.

حاضرین در سایت

ما 22 مهمان آنلاین داریم
پنج رنج مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
جمعه, 16 تیر 1391 ساعت 18:32

پنج رنج


آرزوها مادران رنج‌هاست                                 ز آن همه دل در قفای گنج‌هاست

آرزو ما را كشد بر سلطنت                               بر پليدی ها و ننگ و مَلعنت

آرزو را كشت بايد هر زمان                               گشت تا ز آن خصم موذی در امان

آرزو بندی است بر پای خِرد                              باز چشم و بال بسته كی پَرد

سلطنت زنجير عقل و هوشهاست                     چشم بند و پنبه اندر گوشهاست

ديو تن


بار تن بس نيست با اين فَربهی                        بارها چون كوه هم بر آن نَهی

ما چراغ راهِ هر غارتگريم                                 از همه غارتگران خود بدتريم

ما خلايق را به عصيان می كشيم                     بر فساد و جهل و عدوان می كشيم

مانع رشد و تلاش خلق‌هاست                        حدّ رشد عقل‌ها را منتهاست

سلطنت يعنی منم، بالاترين                            نيست با من هيچ موجودی قرين

حق ندارد هيچيك از بندگان                            آورد نامی ز شاهان بر زبان

گر کسی گرديد  قوت اسب شاه                     چون بُود از كشمش//، نبود زكاه

وای بر حالش كه بدخواهی كند                       كاين چنين انديشۀ واهی كند

ما چه سان ميزان عقل ملّتيم                         خود دچار اشتباه و علّتيم

هر يك از درباريان با صد زبان                           شاه را رانند با چندين عنان

هر كجا دلخواهشان آنجاست شاه                   گاه در چاه و گهی در اوج ماه

عَهد من با خود چنين است ای پدر                   جُز كلاه خويش نگذارم به سر

آخرین بروز رسانی در شنبه, 26 اسفند 1391 ساعت 21:39