• رنج باغبــان
  • جدل در ملکوت
  • دهقــــان نـــامه
  • گــــدا نــــامه
  • حماسه ظلمت شکن
  • حمــاسه خاوران
  • حماسـه هیزم شکن
  • لالــه های قافلانکوه
  • امیـــر کبیـــر
  • خـــادم نـــادم
  • چنین گفت بودا
  • آلبرت شوایتزر
  • کلیات بسیج خلخالی

در باب حماسه هیزم شکن

بسیج خلخالی خالق اثر معروف حماسه هیزم شکن است

در سال 1345 این کتاب به عنوان نامزد جایزه ادبی نوبل معرفی می گردد به دلیل اینکه کتاب به زبان فارسی نوشته شده بود در کمیته نوبل مورد بررسی قرار نگرفت ولی دانشگاه تهران که یک مرجع مهم علمی بود این اثر را مستحق دریافت این جایزه دانسته است.

 

استاد عبدالله باقری (فرزانه ‏پور) متولد 1292 در تهران است و یکی از اساتید بنام هنر تذهیب ایران زمین است که تذهیب اثر معروف حماسه هیزم شکن از شاهکارهای او محسوب میشود .

 

استاد محمد تجویدى متولد سال ۱۳۰۳ در تهران، فرزند محمدهادى تجویدى، استاد نقاشى هنرهاى زیبا و از شاگردان کمال ‏الملک نقاش بزرگ قاجار بود.

محمد تجویدى حدود صد و بیست جلد کتاب از دیوان‏ هاى شعراى ایران همچون سعدى، حافظ، بابا طاهر عریان، فردوسى و دیگران را به تصویر کشیده است.

تجویدى تصاویر کتاب حماسه ‏ى هیزم ‏شکن اثر بسیج خلخالى را بهترین اثر خود مى ‏انگارد.

حاضرین در سایت

ما 25 مهمان آنلاین داریم
خانه جدل در ملکوت برگزیدگان
برگزیدگان مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
جمعه, 09 تیر 1391 ساعت 17:35

برگزیدگان:


ندا  رسید که  ای غافل از  نهایت  کار                      در الفبای بدایت به شبهه گشته دچار

میان   بذر   همین   زادگان تودۀ  خاک                      نشا نموده‌ام از ابتدا عناصر پاک

که رهنمای   همین  کاروان   گمراهند                      بحکم لم یزل از راه و چاه آگاهند

کمال   خلقت   ما   آن   عناصر  پاکند                      که فخر خیل ملائک باوج افلاکند

کلید گنج سعادت بدست ایشان است                     بدست هر یک‌شان یک کلید ایمانست

یکی پس از دگری گلّه‌بان این گله‌اند                        زهرچه غیرحق و ذات حق از آن یله‌اند

یکی زدشت مغان پاکزاد چون زرتشت                      سپاه اهرمن جهل و ظلم خواهد کشت

یکی چو حضرت موسی شبان وادی تور                    بحکم فائق ما از شجر برآرد، نور

عصای   او   بَرِ   فرعون   اژدها گردد                       فروغ از«ید بیضاش» برملا گردد

بیک اشارۀ سبابه بر شکافد نیل                            گشاید از دل دریا برای قوم سبیل

بدو رموز بد و نیک را عیان سازم                            ورا چراغ ره مردم جهان سازم

صحیفه‌اش خردآموز زندگی کردن                           اطاعت از من و بر «یهوه» بندگی کردن

سپس برآورم از روح خود مسیحا را                         که غرق مهر کند قلب خلق دنیا را

بشر ز فیض محبّت برآورد بکمال                            رسد بحیطۀ امکان هرآنچه بوده محال

زجسم و جان بشر خشم ریشه‌کن سازد               بخّرمی دل و جان روضۀ عدن سازد

سپس روانه کنم مصطفای (ص) خاتم را                 که برتر از تو کند حد اهل عالم را

کلام   اول   و   آخر   متون قرآنش                       کلید گنج سعادت اساس برهانش

زداید از همه جا لوث بت‌پرستی را                        بنور عقل منوّر سرای هستی را

لوای وحدت خلق جهان برافرازد                           اساس شرک و بنای ستم براندازد

ندای غار حرایش چنان هر افکند                          ز اوج کبر بتان را بزیر پا فکند

دوباره زنده شود جان ز بانگ تکبیرش                   بسجده جبهۀ کرّوبیان به تقریرش

به فیض علم لدّنی کشد خط بطلان                     بهرچه علم که نبود موافق قرآن

زچاه جهل رساند به عرش انسان را                    کند چرا رهِ خلق عقل و ایمان را

کمال خویش به‌دست آورد نژاد بشر                     زکفر و شرک و پلیدی دگر نماند اثر

هزار فرقه و رنگ و روش یکی سازد                     اساس هرچه دوتائی زبُن براندازد

عطا کنیم پس آنگه یگانه گوهر را                        عیان کنیم کمال علی حیدر را

که بود اوست گرامی‌ترین خلقت ما                     بدوش اوست مبارک‌ترین خلعت ما

قبای   فقر    بهنگام عزّ  و استغنا                      جدال نفس سرچشمه سار و استسقا

همه صفات من اندر نهاد او مُدغم                      کمال او همه از «عقل کُلّ» ما ملهم

ولّیِ برحق من تا ابد بروی زمین                         مدار حق و عدالت امام بر حق دین

وجود اوست زخلقت یگانه مطلب ما                    کلام اول و آخرین مکتب ما

بعدل همچو ترازوی عقل میزانش                       چو صخرۀ جبل النّور رکن ایمانش

ازو صفات کمالات آل و عترت او                         زما بعدل و بمیزان عیار فطرت او

* * *

سرای سینه منّور اگر ز مهر علی است              دل اندر آن متجّلی ز پرتو ازلی است

* * *

کلید حکمت قرآن من امامانند                          درون کالبد زندگی چنان جانند

یکی پس از دگری سرسپاه لشکر من                جلا دهندۀ آئینۀ پیمبر من

بهر دیار که ظلمت سراست چون نورند               عدوی جان ستم پیشگان پر زورند

به پیش لشکر ابطال داعی حقّند                     رها ز قید سر و جان فدائی حقند

آخرین بروز رسانی در سه شنبه, 21 آذر 1391 ساعت 06:01